Waar Leiderschap

Het (leiderschaps-)kwartje viel. Want als de focus telkens op leiderschap ligt, wat betekent dat dan voor volgerschap? Of als iedereen leider is, wie zijn dan nog de volgers? Waardevolle leermomenten komen soms uit onverwachte of vergeten hoeken.

Mijn statement:

Ultiem leiderschap staat feitelijk voor uitmuntend volgerschap.

De missie die we voor ogen hebben is altijd groter dan onszelf. Alles wat we daarvoor moeten doen overstijgt per definitie ons eigen of zelfs collectieve ego.  Want het lukt alleen als we het met zijn allen doen. We hebben elkaar nodig en laten we elkaar daarin dienen. Leiderschap is trouw blijven aan de belofte die je hebt gedaan, trouw blijven aan het werk wat daarvoor bent begonnen, trouw blijven aan het commitment dat je hebt gemaakt ten opzichte van elkaar, trouw zijn als voorbeeld in woord en daad.

In het volgen van die uitgangspunten, is het juist goed als iedereen zijn leiderschapsrol pakt in het volgen van de missie.

Jezus stierf aan het kruis omdat Hij Zichzelf geen enkele concessie toestond om te lat lager te leggen dan de noodzakelijkheid van Zijn missie toeliet. Hoe verleidelijk dat ook was. Want Hij wist hoe vernederend en pijnlijk Zijn lot zou zijn. God spaarde Zijn Zoon niet toen het er op aan kwam. Jezus bleef trouw aan het hogere doel.

Ongeacht of je gelovig bent of niet, we kunnen veel van Zijn radicale lessen leren. Hij is de ultieme belichaming van de leider die volgt en dient. Wetende welk lot Hem te wachten staat doet Hij tijdens het laatste avondmaal het volstrekt onverwachte en ondenkbare voor Zijn leerlingen:

“Jezus stond op van de maaltijd, legde Zijn kleren af, nam een linnen doek en deed die om Zijn middel. Daarna goot Hij water in de waskom en begon de voeten van Zijn leerlingen te wassen en af te drogen met de linnen doek die Hij om zijn middel had.”

(Johannes 13: 4-5, HSV) 

Zelfs bij Judas, waarvan Hij wist dat hij Hem diezelfde avond nog verraden zou. Jezus gaf zo Zijn leerlingen een voorbeeld om te dienen, om nederig te durven zijn.  Zijn leiderschap was zachtmoedig en nederig en tegelijkertijd met de morele lat op het allerhoogste niveau.

Leiderschap als ultiem volgerschap.

Als we dit terugbrengen naar het bedrijfsleven, zou je als leider kunnen klinken als volgt:

"Wij staan voor onze missie als belofte aan onze doelgroep en daarmee tegelijkertijd als opdracht aan onszelf. Laten we deze opdracht niet uitvoeren omdat het moet, wij komen onze belofte na omdat het deel uit maakt van onze intrinsieke motivatie, omdat we ons er door geïnspireerd voelen, omdat we weten dat we zo het positieve verschil kunnen maken.

We motiveren elkaar, we helpen elkaar, we staan schouder aan schouder, we leggen de lat hoog omdat we geloven in waar we voor staan, omdat we geloven in waar we voor gaan.

Op het moment dat we hieraan concessies doen verliezen we niet alleen geloofwaardigheid, verliezen we niet alleen integriteit, we doen ons vooral zelf te kort, we laten ons vooral zelf in de steek. Dus we zetten voor onszelf, voor onze collega's, voor onze organisatie, voor onze afnemers, voor een waardevol en betekenisvol product alles op alles om de boodschap die gevolgd wil worden te leiden én te volgen.

Vertel me ik hoe ik jou kan helpen, laat me weten hoe jij mij beter kunt maken. Want we hoe mooi de plannen ook zijn, soms zit het mee maar vaak zal het ook tegen zitten. Dan is het belangrijk samen te blijven geloven in de reis die we samen begonnen zijn, daarin samen te volharden, elkaar te bemoedigen. Alles komt samen in die reis: hoofd, hart, daden, woorden, voorbeeld, volharding, samen, geloof, vertrouwen, moed, verbinding, optimisme. We doen dit niet omdat het gemakkelijk is. We nemen juist de uitdaging aan omdat we weten dat wat we te bieden hebben, waardevol is. Het mag dus iets van ons vergen.

Resultaten zijn dan geen doel op zich meer maar het logische gevolg van wie wij zijn en wat wij doen."